Panteon w Rzymie: Bilety bez kolejki z natychmiastowym wstępem

Panteon, świątynia poświęcona wszystkim bogom, został zbudowany między 25 a 27 r. p.n.e. przez Marka Wipsaniusza Agrippę, zięcia Divusa Augusta. Została uszkodzona między 80 a 110 r. n.e., a Hadrian odrestaurował ją między 118 a 125 r. n.e. Została podarowana papieżowi Bonifacemu IV przez cesarza bizantyjskiego Fokasa, a w 609 roku poświęcono ją jako bazylikę św. Marii ad Martyres.

Pronaos jest podtrzymywany przez szesnaście kolumn korynckich z szarego i różowego granitu. Trzy kolumny po lewej stronie zostały wymienione w XVII wieku na polecenie papieży Urbana VIII i Aleksandra VII, przy użyciu materiału wydobytego podczas wykopalisk. Napis na frontonie brzmi: M. AGRIPPA. L. F. COS. TERTIUM. FECIT (Marcus Agrippa, syn Lucjusza, konsul po raz trzeci). Brama, wysoka na 7,53 m i szeroka na około 4,90 m, ma dwa skrzydła z brązu, z których każde waży 7 ton.

Wnętrze składa się z okrągłej sali o średnicy 43,30 m i takiej samej wysokości. Mury są przerywane przez siedem kaplic, na przemian prostokątnych i półokrągłych, przeplatanych ośmioma edykulami. Na poddaszu znajdują się okna i panele wykonane przez Paula Posiego w 1757 roku. Kafelkowa kopuła kończy się okrągłym otworem o średnicy około 9 metrów. Promień światła wpadający przez kopułę pada w południe na oś wejścia, dzięki czemu Panteon pełni rolę zegara astronomicznego. Woda deszczowa, która dostaje się przez okulus kopuły, jest odprowadzana przez 22 otwory w środkowej części podłogi.