Bilety wstępu do Galerii Colonna bez kolejki

Galeria Colonna, prawdziwa perełka rzymskiego baroku, została zbudowana w połowie XVI wieku na zlecenie kardynała Girolamo I Colonna i jego siostrzeńca, Lorenzo Onofrio Colonna. Został otwarty w 1700 roku przez syna Lorenza Onofrio, Filippo II.

Pierwotny projekt stworzył architekt Antonio del Grande; budowę ukończyli w ostatnich dekadach XVII wieku Gian Lorenzo Bernini, Paolo Schor i Carlo Fontana.

Od samego początku galeria miała być wielką salą reprezentacyjną, mającą upamiętniać zwycięstwo floty chrześcijańskiej nad Turkami w bitwie pod Lepanto w 1571 roku.

Marcantonio II Colonna był prawdziwym zwycięzcą bitwy pod Lepanto w 1571 roku: cała dekoracja galerii została mu poświęcona. To ważne wydarzenie historyczne zostało przedstawione na freskach w Wielkiej Sali, które swój blask zawdzięczają mistrzostwu malarzy takich jak Coli i Gherardi. Z drugiej strony freski w Sala dei Passaggi, z cudowną „Alegorią bitwy”, pochodzą z XVIII wieku. Sala Kolumnowa jest więc prawdziwym hołdem dla Marcantonio II i jego apoteozy.

Cała galeria została zaprojektowana tak, by sama w sobie stanowić artystyczny klejnot: arcydzieł malarstwa jest tu niezliczona ilość, a inspirację czerpali tu m.in. Tintoretto, Guido Reni, Pietro da Cortona i wielu innych. Antyczne kule i ramy o niejasnym, zmysłowym barokowym charakterze dopełniają wspaniałe kolekcje tej rodziny.

Na koniec, w kontekście tego mieszkania naprawdę ciekawą atrakcją są szkatułki w Sali Przejść – są naprawdę wspaniałe i cenne, to prawdziwy skarb wykonany z drewna i kamieni szlachetnych (prawdziwy triumf kunsztu rzemieślników pracujących z hebanu i kości słoniowej).

Kolejnym prawdziwym cudem Galerii Colonna są bez wątpienia apartamenty księżniczki Izabeli.

W zasadzie to skrzydło pałacu, którego historia sięga XV wieku i w którym wciąż widać ślady obecności papieża Marcina V, który mieszkał tu do 1431 roku. Główną atrakcją tego apartamentu są bez wątpienia freski autorstwa Bernardino di Betto, malarza znanego lepiej jako Pinturicchio, któremu udało się przekształcić Salę Fontannową w prawdziwe arcydzieło. To właśnie kardynał Borromeo mieszkał w tych pokojach w XVI wieku, w okresie największego prestiżu i świetności tego budynku: najwięksi artyści i malarze tamtych czasów bywali tu i czuli barokową atmosferę tych pomieszczeń. Gaspard Dughet i Carlo Cesi byli odpowiedzialni za bogatą i rozbudowaną dekorację z późniejszego okresu. W tym mieszkaniu nie zabrakło też malarstwa skandynawskiego: obrazy Brueghela Starszego i „Widoki” Van Wittela były kiedyś pilnie i starannie strzeżone, a dziś mogą się nimi cieszyć wszyscy goście.

Nazwa tego mieszkania pochodzi od tego, że księżniczka Isabelle Colonna mieszkała tu aż do 1984 roku: jej wnuki chciały poświęcić to skrzydło – tak eleganckie i o tak bogatej historii – jej pamięci.